Jeśli w Key West na Florydzie kogut przejdzie Ci drogę, to dobry znak, bo ma takie same prawa jak turysta. Próbowałam policzyć ile palców u łap mają koty w domu Hemingwaya, ale nie wolno ich niepokoić. Przy słynnej boi przeczytasz, że do Kuby jest zaledwie 90 mil, ale dopłynięcie wpław zajmuje 3 dni. Świateczne dekoracje w karaibskim klimacie są jak żarcik, ale ceny hotelu zmiatają uśmiech z twarzy. Robert, najsłynniejsza lalka na wyspie, podobno przynosi pecha, ale turyści i tak ustawiają się w kolejce, żeby zrobić mu zdjęcie.
Zapraszam na spacer po Key West. Pokażę, gdzie mieszkał Hemingway, skąd wzięła się zerowa mila i dlaczego akurat koguty stały się symbolem tej wyspy.
SPIS TREŚCI
Key West na Florydzie – gdzie leży wyspa?
Key West to ostatni przystanek na końcu Florida Keys. Już kilka razy podziwialiśmy ten archipelag z okna samolotu, przypominał koraliki rozsypane na widzie i połączone cienką nitką drogi. Bardzo chciałam go zobaczyć, szansa się pojawiła po naszym karaibskim rejsie. Zamiast wracać do domu, z Miami ruszyliśmy do Key West.
Jechaliśmy Overseas Highway od Key Largo przez Islamoradę i Marathon aż do Key West. Mijalismy kolejne wyspy, mariny, plaże, resorty i niewielkie nadmorskie miejscowości.
Odcinek między Key Largo a Key West ma około 113 mil długości i prowadzi przez 42 mosty. Najbardziej znanym z nich jest Seven Mile Bridge (Most Siedmiomilowy). Po drodze zmienia się krajobraz, a z obu stron szosy rozciąga się morze. Jest przepieknie, a sama droga jest przygodą.
Najważniejsze atrakcje Key West na Florydzie
Na Key West byliśmy tylko 2 dni, bo ceny noclegów na Key West są absurdalne i nie mają nic wspólnego z komfortem. W naszej łazience zamiast szamponu była karteczka, że można o niego poprosić „na portierni”. Dobrze, że miałam swój i nie musiałam wybiegać mokra spod prysznica. Oczywiście była przygotowana koperta na napiwki. A własnie, w tajskiej restauracji dostalismy zimną zupę, a potem cała załoga wybiegła za nami na ulicę krzycząc, że napiwek jest obowiązkowy. Ale i tak na Key West turystów zawsze jest mnóstwo.
Naszym głównym celem był dom Hemingwaya. Dotarlismy do kilku innych kultowych miejsc, a po drodze przystawaliśmy co kilka minut, żeby zachwycać się budynkami i śmiać ze Świętego Mikołaja w tropikach.
Southernmost Point w Key West na Florydzie – słynna boja z napisem „90 Miles to Cuba
Jeśli widzieliście kiedyś zdjęcia z Key West, na pewno przewinęła się Wam przed oczami boja z napisem „Southernmost Point Continental U.S.A.” z informacją, że do Kuby jest stąd 90 mil. Tam zawsze jest długa kolejka do pamiątkowego zdjęcia, stanęlismy i my.
Wczesniej stał tu zwykły znak informujący o południowym krańcu kontynentalnych Stanów Zjednoczonych, niestety był regularnie kradziony. W końcu miejski urzędnik zaproponował trwalsze rozwiązanie, a inspiracją była boja zauważona na oceanie, więc zbudowano jej betonową wersję.
Pomnik odsłonięto 10 września 1983 roku podczas uroczystości z przemówieniami, amerykańskimi flagami, szkolną orkiestrą i występami. Konstrukcja waży około 20 ton, więc teraz jest trudniej zabrać ją jako pamiątkę z wakacji.
Betonowa konstrukcja musi znosić słońce, słoną wodę, wiatr i tropikalne burze. W 2017 roku została uszkodzona podczas huraganu Irma, a na początku 2022 roku ucierpiała wskutek wandalizmu i pożaru.
Napis „90 Miles to Cuba” oznacza, że do Kuby w linii prostej jest około 90 mil, czyli 145 kilometrów. Bliskość Kuby pomaga zrozumieć karaibski charakter Key West i związki wyspy z kubańską kulturą, kuchnią i historią.
Jest też geograficzny haczyk. Boja symbolizuje południowy kraniec kontynentalnych Stanów Zjednoczonych, ale nie stoi w ich najbardziej wysuniętym na południe miejscu. Dalej na południe leżą między innymi tereny wojskowe oraz prywatna wysepka Ballast Key, ale są dostępne dla turystów. Southernmost Point jest więc tylko symboliczną atrakcją.
Czy warto tu przyjść? To niewielka atrakcja, ale wiele osób chce zobaczyć ją na własne oczy. W popularnych godzinach trzeba liczyć się z kolejką do zdjęcia.
Mile Marker 0 – zerowa mila drogi US Route 1
Na skrzyżowaniu Whitehead Street i Fleming Street w Key West stoi niewielki zielono-biały znak z napisem „US 1 Mile 0”. Nie jest tak efektowny jak kolorowa boja Southernmost Point, ale też ma własną historię. Oznacza południowy koniec drogi US Route 1, jednej z najważniejszych tras wschodnich Stanów Zjednoczonych.
US Route 1 liczy ponad 2300 mil, czyli około 3700 kilometrów. Łączy Key West z północną częścią kraju, prowadząc przez kolejne miasta i stany aż do Fort Kent w stanie Maine, przy granicy z Kanadą. Jeśli wyruszysz stąd na północ, możesz przejechać niemal całe wschodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych. Zdjęcie przy zielono-białym znaku jest pamiątką z miejsca, w którym kończy się jedna z najsłynniejszych amerykańskich tras.
Old Town – kolorowe domy i tropikalne uliczki
Old Town to historyczne serce Key West. Przyjemnie jest spacerować między drewnianymi willami o kolorowych okiennicach, zaglądać do ogrodów pełnych palm i tropikalnych kwiatów.
W XIX wieku na wyspę przybywali rzemieślnicy z Bahamów, którzy przywieźli rozwiązania dostosowane do gorącego, wilgotnego klimatu. Drewniane konstrukcje, przewiewne werandy i okiennice chroniły wnętrza przed słońcem i pozwalały korzystać z morskiej bryzy. Dlatego podczas spaceru można zobaczyć budynki, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie, ale różnią się detalami i historią.
Styl nazywany Conch Architecture to połączenie lekkiego, kolorowego budownictwa karaibskiego z solidnymi, tradycyjnymi rozwiązaniami z Nowej Anglii. Stamtąd pochodzą jasne barwy i przewiewna konstrukcja, z Nowej Anglii zaś staranne wykończenia.
Niektóre z tych budynków są skromne, inne mają szerokie ganki i koronkowe detale, są też eleganckie rezydencje w stylu wiktoriańskim. Mnie najbardziej zachwycają pastelowe odcienie – to one nadają ulicom baśniowy klimat.
Podczas spaceru po Old Town trafiliśmy do Tropic Cinema, to kino przy Eaton Street. Przed budynkiem znajduje się rzeźba Marilyn Monroe w białej sukience unoszącej się nad kratką wentylacyjną. To nawiązanie do słynnej sceny z filmu „Słomiany wdowiec” z 1955 roku. Fajnie było zrobić sobie zdjęcie z Marilyn.
Kilka przecznic dalej zobaczyliśmy budynek dawnego Strand Theater przy Duval Street. Kino działało tu już na początku lat 20. XX wieku, a dziś w jego wnętrzu mieści się apteka Walgreens. Zachowano jednak charakterystyczny szyld „STRAND” i historyczną fasadę.
Duval Street – najbardziej znana ulica Key West
Duval Street to najbardziej znana ulica Key West. Na odcinku około 2 kilometrów są restauracje, bary, sklepy z pamiątkami. Zabawne napisy na koszulkach wyrażają opinie o politykach. W dzień można tu spacerować i oglądać kolorowe fasady, a wieczorem ulica ożywa muzyką i gwarem.
Jednym z najsłynniejszych barów jest Sloppy Joe’s Bar, związany z Ernestem Hemingwayem.Pod koniec lat 30. Russell pokłócił się z właścicielem budynku o wysokość czynszu. Zamiast zgodzić się na podwyżkę, postanowił przenieść cały bar. Pomogli mu przyjaciele i stali bywalcy. W ciągu jednej nocy wyniesiono meble, butelki, wyposażenie i przeniesiono wszystko do nowego lokalu. Według miejscowej legendy niektórzy goście zabrali ze sobą nawet drinki i dokończyli je już przy nowym barze.
Sloppy Joe’s wznowił działalność niemal natychmiast, a historia tej niezwykłej przeprowadzki do dziś należy do najbardziej znanych opowieści na Key West.
Ten różowy budynek to 801 Bourbon Bar. Jeśli chcecie zobaczyć prawdziwe Key West po zmroku, właśnie tutaj odbywają się słynne występy drag queens. Pokazy grupy 801 Girls od lat przyciągają tłumy i są jedną z atrakcji, z których najbardziej słynie nocne życie wyspy.
Przed 801 Bourbon Bar uwagę zwraca tęczowe przejście dla pieszych. Świetnie oddaje charakter Key West, gdzie nic nikogo nie dziwi.
Natomiast Margaritaville przy 500 Duval Street, kojarzy się z muzyką Jimmy’ego Buffetta. Nazwa pochodzi od jego słynnej piosenki z 1977 roku, która rozsławiła marzycielski, wyspiarski styl życia.
Jak dotrzeć? Sloppy Joe’s znajdziesz pod numerem 201, Margaritaville pod 500, a 801 Bourbon Bar pod 801. Wszystkie te miejsca można zobaczyć podczas jednego spaceru.
Mallory Square – zachód słońca
Każdego wieczoru mieszkańcy i turyści spotykają się przy Mallory Square, żeby wspólnie podziwiać słońce znikające za horyzontem. Ta tradycja, znana jako Sunset Celebration, narodziła się pod koniec lat 60. XX wieku i nadal podoba się turystom.
Na nabrzeżu pojawiają się muzycy i artyści uliczni. Można też obejrzeć stoiska z biżuterią, obrazami i rękodziełem. Każdy znajdzie rozrywkę dla siebie, albo pójdzie obserwować zmieniające się kolory na niebie.
Mallory Square ma również ciekawą przeszłość. W XIX wieku handlowano tu towarami odzyskanymi z wraków statków rozbijających się na pobliskich rafach. Był to tak dochodowy interes, że przez pewien czas Key West należało do najbogatszych miast w całych Stanach Zjednoczonych.
Jak dotrzeć? Mallory Square znajduje się przy 400 Wall Street, niedaleko końca Duval Street. Warto przyjść około godziny przed zachodem słońca, ponieważ wtedy można spokojnie obejrzeć występy i znaleźć dobre miejsce przy wodzie. Wstęp jest bezpłatny, ale artyści chętnie przyjmują napiwki. W okolicy szybko zapełniają się parkingi, dlatego najlepiej dojść pieszo z Old Town.
Robert the Doll – historia najsłynniejszej nawiedzonej lalki
W 1904 roku mały Robert Eugene Otto, nazywany Gene, dostał niezwykły prezent: dużą, ręcznie wykonaną lalkę firmy Steiff. Miała około metra wysokości, była wypchana wełną drzewną i ubrana w marynarski strój. Chłopiec szybko się z nią zaprzyjaźnił i nadał jej własne imię: Robert.
Podobno od początku działo się z nią coś dziwnego. Domownicy twierdzili, że wyraz twarzy lalki się zmieniał, a ona sama pojawiała się w innych miejscach, niż ją zostawiono. Rodzice słyszeli, jak chłopiec rozmawia z Robertem, a nawet, że ktoś mu odpowiada. Gene zrzucał na lalkę winę za swoje wybryki.
Po śmierci Gene’a w 1974 roku lalka trafiła na strych, gdzie, jak opowiadali kolejni mieszkańcy, słychać było kroki i dziecięcy chichot. Niektórzy sąsiedzi twierdzili nawet, że widzieli Roberta wyglądającego przez okno. W 1994 roku Myrtle Reuter przekazała go do muzeum Fort East Martello w Key West.
Dziś Robert siedzi za szybą, a jego stara twarz, paciorkowate oczy, spłaszczony nos i ubytki w materiale robią dość niepokojące wrażenie. W muzeum można zobaczyć go w towarzystwie pieska.
Najdziwniejsze są jednak listy z przeprosinami, które odwiedzający przysyłają do muzeum. Niektórzy piszą, że wcześniej naśmiewali się z Roberta albo zrobili mu zdjęcie bez pozwolenia, a później zaczął ich prześladować pech. Dlatego lepiej nie ryzykować i przed zrobieniem zdjęcia lepiej poprosić Roberta o zgodę.
Jak dotrzeć? Roberta można zobaczyć w Fort East Martello Museum przy 3501 South Roosevelt Boulevard, niedaleko lotniska w Key West.
Dom Hemingwaya w Key West
Dom Hemingwaya to jedno z najważniejszych miejsc na Key West. To tutaj pisarz mieszkał, pracował, wychowywał dzieci i prowadził zwyczajne życie.
W 1928 roku Hemingway i Pauline Pfeiffer przypłynęli tu z Hawany, aby odebrać nowego Forda Roadstera, ślubny prezent od bogatego wuja Pauline, Gusa Pfeiffera. Samochód utknął jednak w transporcie, więc młode małżeństwo zamieszkało tymczasowo w apartamencie nad salonem Forda przy Simonton Street.
Czas oczekiwania pisarz wykorzystał na poranne pisanie, a popołudniami poznawał wyspę i jej mieszkańców. W ciągu zaledwie trzech tygodni ukończył znaczną część Pożegnania z bronią. W tym samym czasie poznał Charlesa Thompsona, właściciela sklepu z narzędziami, który wprowadził go w świat połowów na otwartym morzu. Ich przyjaźń przetrwała wiele lat.
Ernest i Pauline pokochali Key West i często tu wracali, aż w 1931 roku wuj Pauline kupił im okazały dom z połowy XIX wieku. Budynek był zaniedbany i wymagał gruntownego remontu. Wspólnie przywrócili mu dawny blask i wychowywali synów Patricka i Gregory’ego.
W kolejnych latach powstały najważniejsze książki i opowiadania: Śmierć po południu, Zwycięzca nic nie bierze, Zielone wzgórza Afryki, Mieć i nie mieć.
Najważniejszym miejscem dla Hemingwaya był gabinet nad garażem. W małym pomieszczeniu mieściło się biurko, maszyna do pisania i kilka przedmiotów pamiętających lata 30. Hemingway przychodził tu pisać wcześnie rano, zanim wyspa obudziła się do życia. Podobnie jak robił to później w swoim domu na Kubie.
Basen przy domu kosztował więcej niż cała posiadłość. Wściekły na koszt inwestycji rzucił żonie jednocentówkę i powiedział, że może zabrać również ten ostatni grosz. Pauline wcisnęła monetę w świeży cement przy basenie. Podobno można ją tam zobaczyć do dziś.
Wszystko wygląda tak, jakby ktoś nadal tu mieszkał. Ten sam układ mebli, zdjęcia i pamiątki związane z rodziną.
Rezydencję otacza przestronna weranda, a z góry widać ogród i latarnię po drugiej stronie ulicy. Dziś odbywają się tu śluby i różne wydarzenia.
Idąc wzdłuż werandy w stronę frontu domu, można zobaczyć fontannę ustawioną przy wejściu. Z podwyższenia widać jej kształt: wyraźny zarys dziobu statku.
Sypialnia Hemingwaya
Wezgłowie łóżka to drewniana brama z XVII-wiecznego hiszpańskiego klasztoru, przywieziona z jednej z ich podróży.
Nad łóżkiem wisi oryginalny obraz Henry’ego Faulknera, ekscentrycznego malarza i poety z Kentucky, który przez lata mieszkał na Key West. Był jedną z najbardziej barwnych postaci wyspy. Niemal wszędzie towarzyszyła mu ukochana koza Alice, która pojawiała się również na wielu jego obrazach. Obraz powstał już po śmierci Hemingwaya, gdy dom działał jako muzeum. To właśnie Faulknera poproszono o namalowanie fantazyjnej wizji rezydencji i otaczających ją ogrodów.
Na szafce przy łazience stoi z kolei niepozorny przedmiot o wyjątkowym rodowodzie. To replika ceramicznej rzeźby, którą sam Pablo Picasso podarował Hemingwayowi.
Obok łóżka stoją hiszpańskie krzesło i biurko z XVIII wieku. Drugi taki komplet można zobaczyć w gabinecie pisarza. Hemingway montował do nich uchwyty i zabierał je na molo, bo uważał, że świetnie sprawdzają się jako krzesła wędkarskie.
Kuchnia została przebudowana według pomysłu Pauline, wcześniej pomieszczenie do gotowania znajdowało się na zewnątrz, jak w wielu dawnych domach na Key West.
Blaty kuchenne, zlew i kuchenka są wyższe, bo zostały dostosowane do wzrostu Hemingwaya. Po powrocie z morskich wypraw często pojawiał się tu ze świeżo złowionymi rybami. Choć interesował się jedzeniem i uwielbiał dobre posiłki, gotowaniem dla rodziny zajmowała się zatrudniona przez Pauline kucharka.
Kuchnia była również jedną z pierwszych na Key West, w której zainstalowano lodówkę już w latach 30. Prawdziwy luksus w tropikach.
Słynne koty Hemingwaya – skąd wzięły się sześciopalczaste łapy?
Na terenie posiadłości mieszka około 60 kotów. Podobno wiele z nich ma dodatkowe palce u łap, ale nie udało mi się policzyć. Są komplenie niezainteresowane turystami i przeważnie śpią zwinięte w kłębuszek.
Ich historia zaczęła się od białego kota o imieniu Snow White, którego Hemingway otrzymał od kapitana statku. Część dzisiejszych mieszkańców domu wywodzi się właśnie od niego. Choć koty mają różne umaszczenie, wielkość i charaktery, u wielu z nich nadal występuje charakterystyczna cecha dodatkowych palców.
Hemingway nadawał swoim kotom imiona znanych osób. Muzeum kontynuuje tę tradycję, dlatego podczas zwiedzania można spotkać czworonogi nazwane na cześć aktorów, pisarzy, muzyków i innych postaci historycznych.
W grudniu 1936 roku Hemingway poznał Martę Gellhorn w barze Sloppy Joe’s. Była dziennikarką i korespondentką wojenną, a ich znajomość szybko przerodziła się w romans. Spotkali się w oryginalnym Sloppy Joe’s przy Greene Street, w budynku, który dziś zajmuje Captain Tony’s Saloon.
Związek z Martą stopniowo oddalał Hemingwaya od Pauline i rodzinnego życia na Key West. Kilka miesięcy po ich spotkaniu oboje wyjechali do Hiszpanii relacjonować wojnę domową. Małżeństwo Hemingwaya i Pauline rozpadło się w 1940 roku. Pisarz coraz więcej czasu spędzał poza Key West, a później zamieszkał głównie na Kubie z Martą.
Hemingway w Key West i na Kubie
W listach z tamtego okresu często wracał do marzenia o własnej łodzi. Pisał, że jest spłukany, ale i tak chce kupić jednostkę, bo każdą wolną chwilę spędza na wodzie. Obliczał nawet, ile jeszcze pieniędzy brakuje mu do zakupu.
Kilka lat później kupił Pilar, łódź, na której pływał również wtedy, gdy zamieszkał w Finca Vigía pod Hawaną. Dziś kojarzymy Pilar z powieścią Stary człowiek i morze, jednak wszystko zaczęło się właśnie na Key West. Więcej o jego kubańskich latach i domu Finca Vigía przeczytasz w tekście o domu Hemingwaya na Kubie
Koguty na ulicach Key West – dlaczego swobodnie chodzą po mieście?
Podczas spacerów po Key West trudno ich nie zauważyć. Kury i koguty spacerują po chodnikach, zaglądają do ogrodów, przechodzą przez ulice i zupełnie nie przejmują się turystami.
Ich obecność na wyspie ma długą historię. Pierwsi mieszkańcy hodowali je dla jaj i mięsa. Później na Key West przybyli imigranci z Kuby, którzy przywozili ze sobą koguty przeznaczone do walk. Gdy walki kogutów zostały zakazane, część ptaków trafiła na wolność i z czasem połączyła się z już istniejącą populacją.
Duży wpływ miał też huragan Georges, który w 1998 roku uszkodził wiele ogrodzeń i zabudowań. Ptaki szybko rozprzestrzeniły się po całym mieście. Ciepły klimat, brak naturalnych wrogów i łatwy dostęp do pożywienia sprawiły, że zadomowiły się tu na dobre.
Nie wszystkim mieszkańcom to odpowiadało. Poranne pianie, odchody i koguty wbiegające na jezdnię od lat wywoływały spory. Miasto próbowało ograniczać ich liczbę, odławiając ptaki i przewożąc je na kontynentalną Florydę. Mimo wielu lat takich działań problem nie zniknął.
Dziś trudno wyobrazić sobie Key West bez kur i kogutów. Stały się częścią lokalnego krajobrazu i jednym z symboli wyspy. Pojawiają się na pamiątkach, koszulkach i magnesach, a turyści fotografują je równie chętnie jak kolorowe domy, latarnie czy słynne koty Hemingwaya.
Bahama Village i karaibskie korzenie Key West
Bahama Village to historyczna dzielnica Key West, którą tworzyli głównie osadnicy z Bahamów. Wielu z nich pracowało przy połowie gąbek morskich, rybołówstwie, budowie łodzi i ratowaniu ładunków z rozbitych statków. To właśnie oni pomogli rozwijać gospodarkę wyspy, zanim pojawiła się turystyka.
Przez wiele lat ważnym źródłem dochodu był handel naturalnymi gąbkami. Poławiacze wypatrywali ich przez wiadra ze szklanym dnem, a następnie wyciągali je z dna morza długimi tyczkami zakończonymi hakami. Z czasem ten przemysł podupadł, ale gąbki nadal można zobaczyć w płytkich wodach wokół wyspy. O tej części historii przypomina dziś Sponge Market.
Bahama Village przyciąga kolorowymi domami, drewnianymi werandami i wyraźnie karaibską atmosferą. To również ważne miejsce w historii czarnoskórej społeczności Key West. W 1860 roku trafiło tu blisko 300 osób pochodzących z Afryki, uwolnionych przez amerykańską marynarkę z nielegalnych statków przewożących niewolników. Mieszkańcy wyspy pomagali im znaleźć schronienie i rozpocząć nowe życie.
Conch Republic – republika, która wypowiedziała wojnę USA
Wyobraź sobie, że pewnego dnia rząd zakłada blokadę na jedynej drodze dojazdowej na wyspie, żeby sprawdzać kto chce wyjechać. Mieszkańcy Key West odpowiedzieli, że skoro tak, to odłączamy się od Ameryki i zakładamy własne państwo.
Nazwali je Republiką Konch (od morskich ślimaków, które tam żyją). Burmistrz został ogłoszony prezydentem, ale cała akcja trwała nie trwała długo. Nowy „prezydent” od razu się poddał i zażądał pieniędzy na pomoc dla swojego państewka od USA.
To wszystko było żartem, ale o wyspie zrobiło się głośno i drogę w końcu odblokowano. Do dziś mieszkańcy są super dumni z tego wybryku, nadal wiszą flagi nowej republiki.
Jimmy Buffett i Margaritaville – muzyczna strona Key West
Beztroski, wyspiarski styl, który dziś kojarzy się z luzem i wakacjami, zaczął się od jednego muzyka i jednej piosenki. W 1971 roku do Key West przyjechał mało jeszcze znany Jimmy Buffett. Szybko wsiąkł w lokalny rytm, grał po barach i poznawał rybaków.
Sześć lat później, w 1977 roku, napisał „Margaritaville”, piosenkę o bohaterze zagubionym gdzieś między barem a plażą, szukającym swojego klapka i sensu w leniwym, tropikalnym dniu. Utwór trafił do Grammy Hall of Fame oraz National Recording Registry Biblioteki Kongresu jako nagranie o szczególnym znaczeniu kulturowym.
Piosenka przerosła samą siebie i stała się czymś w rodzaju nieoficjalnego hymnu wyspy. Przy 500 Duval Street do dziś stoi restauracja Margaritaville, nazwana na jej cześć. Jimmy Buffett zmarł we wrześniu 2023 roku.
Historia Key West – wraki statków, Kuba i dawne bogactwo
W XIX wieku statki masowo rozbijały się na zdradliwych rafach wokół wyspy. Lokalsi, zwani wreckers, ruszali na ratunek – tyle że z pożytkiem dla własnych kieszeni. Wyciągali z wraka wszystko: od drogich jedwabi i srebra po… zwykłe ziemniaki. Dzięki temu na chwilę Key West stało się najbogatszym miastem w USA w przeliczeniu na mieszkańca.
Gdy latarnie morskie ukróciły ten dochodowy biznes, wyspa szybko znalazła plan B. Z pomocą przyszli Kubańczycy, którzy zamienili Key West w potężne zagłębie cygarowe, pod koniec stulecia działało tu około dwustu fabryk, a ręcznie zwijane wyroby jechały w świat.
Smaki Key West
Kuchnia Key West to mieszanka wpływów amerykańskich, kubańskich i bahamskich. Na talerzach królują owoce morza, ryby, kubańskie kanapki i słynne ciasto limonkowe Key lime pie.
Key lime pie przygotowuje się z soku z małych limonek Key lime, żółtek jaj i słodzonego mleka skondensowanego. Masa trafia na spód z pokruszonych herbatników graham. Ciasto można podawać z bitą śmietaną albo bezą.
Kuchnia Key West ma też wyraźne kubańskie akcenty. Cuban sandwich, czyli kubańską kanapkę przygotowuje się z kubańskiego pieczywa, pieczonej wieprzowiny, szynki, sera, musztardy i plasterków ogórka konserwowego. Całość podgrzewa się i dociska w prasie, dzięki czemu chleb staje się chrupiący, a ser się rozpuszcza.
Kolejnym daniem jest ropa vieja, czyli długo duszona wołowina rozdzielona na cienkie włókna i podawana w sosie pomidorowym z papryką i cebulą. Smakowała nam już w Hawanie – delikatnie rozpadające się mięso, lekko słodkawy sos pomidorowy i nutka papryki tworzyły danie, które rozgrzewa równie dobrze na Florydzie, jak i na Kubie.
Key West na Florydzie – informacje praktyczne
Ile czasu przeznaczyć na Key West?
Jeden pełny dzień wystarczy, żeby zobaczyć najważniejsze miejsca w historycznej części Key West. Jeśli jednak chcesz zwiedzić dom Ernesta Hemingwaya, zajrzeć do muzeów, odpocząć na plaży i bez pośpiechu pospacerować po mieście, warto zaplanować dwie lub trzy noce.
Jak poruszać się po Key West?
Na Key West można dolecieć bezpośrednio na lotnisko Key West International Airport (EYW), skąd do centrum jest tylko kilka minut drogi. Popularną opcją jest też dojazd samochodem malowniczą Overseas Highway – trasa z Miami zajmuje około 3,5–4 godzin i prowadzi przez charakterystyczne mosty łączące kolejne wyspy Florida Keys.
Po historycznej części miasta najlepiej poruszać się pieszo. Najważniejsze atrakcje Old Town znajdują się stosunkowo blisko siebie, a spacer pozwala zobaczyć także zabytkowe domy i mniej znane uliczki. Na dalsze odległości można wybrać rower lub lokalny transport.
Jeśli przyjeżdżasz samochodem, warto wcześniej zaplanować parking. Zamiast przestawiać auto między atrakcjami, wygodniej zostawić je w jednym miejscu i zwiedzać centrum pieszo. Aktualne informacje o parkingach i opłatach znajdziesz na stronie miasta Key West.
Kiedy najlepiej odwiedzić Key West?
Zimą i wczesną wiosną pogoda jest zwykle łagodniejsza, ale to również popularny sezon turystyczny, kiedy noclegi mogą być droższe. Latem trzeba przygotować się na wysokie temperatury, wilgotność i częstsze popołudniowe burze.
Od czerwca do listopada trwa sezon huraganowy na Atlantyku, a jego szczyt przypada zwykle na okres od sierpnia do października. Przed wyjazdem warto sprawdzić prognozy i warunki anulowania rezerwacji. Nie oznacza to, że podróż w tym okresie jest złym pomysłem, ale dobrze zostawić sobie trochę elastyczności w planie.
Co można zobaczyć w Key West za darmo?
W Key West wiele najpiękniejszych rzeczy nie kosztuje ani centa. Możesz bezpłatnie pospacerować po historycznym Old Town, podziwiać kolorowe domy, przejść się Duval Street czy odwiedzić Bahama Village. Największą darmową atrakcją jest wieczorne Sunset Celebration na Mallory Square, gdzie przy muzyce i występach ulicznych można oglądać zachód słońca. Warto też przejść się na White Street Pier czy odwiedzić Key West Cemetery. Pamiętaj tylko, że parking w tych rejonach może być płatny.
Key West zostawiło mi w pamięci obraz, którego nie sposób pomylić z żadnym innym miejscem. Palmy ozdobione świątecznymi światełkami, sanie wśród tropikalnej roślinności i koguty spacerujące obok bożonarodzeniowych dekoracji. Trudno o bardziej zaskakujące połączenie. Właśnie takie zapamiętałam Key West: trochę nieprawdopodobne, pełne kolorów i zupełnie inne niż miejsca, które znam.
