Szarość jesieni i smutek zimy rozwiewał nam lekki kryminalny serial Śmierć pod palmami. Akcja rozgrywa się na przecudnej karaibskiej wyspie, gdzie flegmatyczny Anglik, a potem jego następcy, rozwiązują zagadki niczym z powieści Agathy Christie.
Fikcyjną wyspę Saint Marie odnajdujemy na Gwadelupie, zamorskim regionie Francji, należącym do Unii Europejskiej, gdzie urzędowym językiem jest francuski. Filmowe Honoré to miasteczko Deshaies, położone na wybrzeżu wyspy Basse-Terre.
Zapragnęliśmy poczuć klimat tego raju, spacerując po wąskich uliczkach, zjadając obiad w barze Catherine – ulubionym miejscu spotkań bohaterów serialu. Lecieliśmy przez góry, płynęliśmy przez morza, jechaliśmy autobusem po wyspie i oto jesteśmy. To sceneria gra pierwsze skrzypce w serialu: turkusowe morze, piękna zatoka i bujna przyroda.
Kto naprawdę rządzi na St. Marie? Gdzie stoi posterunek, w którym rozwiązywano zagadki zbrodni? Poznajcie bohaterów i magiczne miejsca z serialu „Śmierć pod palmami”!
💡 Drobna informacja: Ten artykuł zawiera linki partnerskie. Rezerwując, wspierasz mojego bloga – dostaję małą prowizję, która pomaga mi go utrzymać. Dziękuję!
SPIS TREŚCI
Historia wyspy – od Kolumba
Pierwszymi mieszkańcami Gwadelupy, podobnie jak sąsiednich Saint Lucia i Dominiki, byli Arawakowie – pokojowe plemię indiańskie, doskonali rybacy i żeglarze. Nazwali wyspę „Wyspą pięknych wód”. Ich kacyk mógł mieć nawet 30 żon, a dla kobiet była to ogromna duma. W IX wieku Arawaków wyparli Karibowie – plemię znane z agresji i kanibalizmu, które później walczyło z hiszpańskimi kolonizatorami.
3 listopada 1493 roku Krzysztof Kolumb zawinął do Gwadelupy podczas swojej drugiej wyprawy. Nazwał wyspę Santa María de Guadalupe na cześć hiszpańskiego klasztoru i obrazu Matki Bożej z Guadalupe, który był dla niego symbolem opieki i ochrony. Gwadelupa szybko stała się strategicznym punktem dla kolonizatorów i piratów, dzięki swojej dobrze osłoniętej zatoce, która była schronieniem dla korsarzy.
W 1674 roku Francuzi przejęli kontrolę nad wyspą, przekształcając ją w centrum produkcji trzciny cukrowej, opartej na pracy niewolników z Afryki. Po rewolucji francuskiej niewolnictwo zostało zniesione w 1794 roku, co uczyniło byłych niewolników obywatelami francuskimi, równymi wobec prawa. Niestety, już osiem lat później Napoleon Bonaparte przywrócił niewolnictwo, co wpłynęło na kolejne lata walki o wolność i godność.
Po II wojnie światowej Gwadelupa powoli rozwijała się gospodarczo i turystycznie. Obecnie turystyka kwitnie – można tu znaleźć liczne hotele, restauracje i sklepiki z lokalnymi produktami. Uprawia się tu także wanilię, trzcinę cukrową, kawę, kakao i banany.
W barze u Catherine- Śmierć pod palmami
Najpierw pędzę nad zatoczkę, do baru Catherine. Zawsze marzyłam, żeby usiąść tu tak jak bohaterowie serialu i nacieszyć oczy lazurem wody.
Miejsce jest – choć upał był tak intensywny, że lepiej było schować się w cieniu. Stoliki ustawiono pod dachem z trzciny, a właściwą restaurację przecina ulica.
Dwie ściany zajmują fotografie ze „Śmierci pod palmami” – turyści chętnie pozują na ich tle. Bar Catherine to nie tylko kultowe miejsce serialu, ale też lokalny punkt spotkań mieszkańców Deshaies. Słynie z domowej kuchni karaibskiej, gdzie królują świeże owoce morza, pikantne przyprawy i aromatyczne koktajle przygotowywane z lokalnych owoców.
Do najbardziej popularnych należą sorrel – napój na bazie hibiskusa, oraz punch z rumem, który serwowany jest z uśmiechem i serdecznością, typową dla karaibskiej gościnności. Warto też spróbować grillowanych langust czy ryby z aromatem kokosa.
Zamawiamy świeży sok i z cierpliwością czekamy na lunch. Na Karaibach szybko się nie je, ale komu się spieszy? Przed wyjazdem codziennie oglądaliśmy kolejne odcinki serialu, a teraz jesteśmy w miasteczku, które na wiele miesięcy zamienia się w plan filmowy. Wokół same francuskie twarze – nic dziwnego, skoro z Paryża kursują bezpośrednie loty, a mieszkańcy mówią w swoim ojczystym języku.
Gwadelupa to jedna z wysp Małych Antyli na Karaibach, która – choć należy do Unii Europejskiej – nie jest częścią strefy Schengen.
Główni bohaterowie serialu „Śmierć pod palmami”
Pewnego razu scenarzysta Robert Thorogood przeczytał o podejrzanej śmierci trenera krykieta na Karaibach. Do zbadania sprawy wysłano policjantów z Londynu. Scenarzysta również zwrócił uwagę na częste morderstwa popełnione na bajecznej Saint Lucia, którą zobaczyliśmy wcześniej.
W ten sposób narodził się pomysł na serial Śmierć pod palmami. W ciągu 10 lat kręcenia kolejnych odcinków zmieniali się główni bohaterowie. Zasada była ta sama, w karaibskim raju pojawiał się blady angielski glina, z którego życzliwie śmieją się mieszkańcy wyspy.
Sezony i odcinki serialu Śmierć pod palmami
Serial „Śmierć pod palmami” to prawdziwa karuzela brytyjskich detektywów. Każdy z nich zostawił po sobie ślad – i fanów!
1 – Richard Poole i Camille Bordey – początek pod palmami
Pierwszym detektywem w serialu Śmierć pod palmami był Ben Miller, który zagrał Richarda Poole’a – sztywnego, wiecznie ubranego w garnitur Anglika, który zupełnie nie pasował do karaibskiego klimatu. Jego partnerką została sierżant Camille – piękna i błyskotliwa Sara Martins. Para miała w sobie urok i niedopowiedzenia, a ich współpraca była pełna napięć.
Niestety, Ben Miller odszedł z serialu, ponieważ chciał być bliżej rodziny. Dlatego już w pierwszym odcinku trzeciego sezonu Richard Poole ginie w klasycznym, kryminalnym stylu – od szpikulca do lodu.
2 -Humphrey Goodman – roztargniony, ale uroczy
Kris Marshall jako Humphrey Goodman pojawił się od trzeciego sezonu. Dla mnie to najzabawniejszy i najbardziej uroczy detektyw – nieco roztargniony, potykający się o własne nogi, ale niesamowicie przenikliwy. Humphrey przez długi czas współpracował z Camille, a potem z Florence Cassell. Choć trudno było mu odnaleźć się w nowym otoczeniu, z czasem pokochał Saint Marie.
Marshall odszedł w szóstym sezonie, ale tym razem scenarzyści nie uśmiercili bohatera – wysłali go z powrotem do Londynu, gdzie czekała na niego ukochana Martha.
Spin-off: Beyond Paradise Z tej miłości powstał nowy serial –Beyond Paradise, czyli po polsku Śmierć z dala od palm. Cieszę się, że wątek tej sympatycznej pary toczy się dalej. Humphrey i Martha postanawiają opuścić Londyn i zacząć nowe życie na wybrzeżu Devon. Historie mają podobny klimat: lokalna społeczność, morderstwa do rozwiązania, a Humphrey jak zwykle trochę nieporadny, ale skuteczny. Serial spodobał się widzom – będzie trzeci sezon.
3 – Jack Mooney – dobrotliwy i rodzinny
Po odejściu Marshalla, pałeczkę przejął Ardal O’Hanlon, który wcielił się w detektywa Jacka Mooneya. Ten detektyw był spokojniejszy, dobrotliwy, bardziej rodzinny. W końcu także i on zatęsknił za swoim dawnym życiem i wrócił do Londynu – tym razem również żywy i cały. Jego partnerkami były Florence Cassell, a później także Madeleine Dumas.
4 – Neville Parker – alergik o dobrym sercu
Kolejnym detektywem został Ralf Little, który zagrał Neville’a Parkera. Był chyba najbardziej nieszczęśliwy z całej piątki na tropikalnej wyspie – wiecznie uczulony, z maseczką i sprayem na owady, ale za to z sercem na dłoni. Widzowie z czasem pokochali jego nieporadność, błyskotliwość i romantyzm.
W 11. sezonie do obsady dołączyła Shantol Jackson jako ambitna sierżant Naomi Thomas. Ich współpraca była świetna – ona pewna siebie i młoda, on trochę zmęczony, ale z doświadczeniem.
Neville Parker zakochał się we Florence Cassell, czyli Josephine Jobert. Wszyscy czekaliśmy, co z tego wyniknie. W 12. sezonie jego serce zostało złamane – został okrutnie oszukany, a widzowie nie kryli wzruszenia. Mimo wszystko detektyw trwał na posterunku aż do końca 13. sezonu.
Cały 13. sezon wyemitowano z udziałem dobrze znanych bohaterów. Premiera pierwszego odcinka odbyła się 11 stycznia 2024 roku. Po 4,5 roku na wyspie Ralf Little pożegnał się z serialem. Był jednym z najdłużej występujących detektywów w historii Śmierci pod palmami.
5 – Don Gilet jako inspektor Mervin Wilson
Na miejsce Neville’a pojawił się nowy bohater – inspektor Mervin Wilson, którego gra Don Gilet. Jak jego poprzednicy, także on nie jest zbyt entuzjastycznie nastawiony do pracy w tropiku.
Don Gilet znany jest z takich produkcji jak Sherwood, EastEnders, The Beekeeper czy Shetland. Nowa twarz to nowe możliwości – może właśnie ta zmiana tchnie świeżość w serial, który w ostatnich sezonach powoli zaczynał się powtarzać.
Kto nadal zostaje z nami?
Wciąż bawią nas dawni ulubieńcy:
Don Warrington jako komisarz Selwyn Patterson
Élizabeth Bourgine jako Catherine Bordey
Ginny Holder jako funkcjonariuszka Darlene Curtis
Shantol Jackson jako sierżant Naomi Thomas
Danny John-Jules jako uwielbiany Dwayne Myers – niestety pożegna się z serialem po świątecznym odcinku w 2025 roku
Premiera 15. sezonu miała miejsce w styczniu 2026 roku – jak zawsze na antenie BBC One. Oficjalne informacje warto śledzić tutaj:
🔗 BBC – Death in Paradis
Miasteczko Deshaies na wyspie Basse-Terre wciąż odgrywa filmowe Honoré – z kolorowymi domkami, kolonialnym kościołem i błękitną zatoką w tle.
Zamieszkaj na plaży Grande Anse
Jeżeli chcecie zobaczyć aktorów na żywo i zrobić im zdjęcie na plaży, najlepiej pojawić się na Gwadelupie w kwietniu 2026. Wtedy ekipa będzie na miejscu, a w Deshaies znowu będzie trup ścielił się gęsto.
W serialu regularnie pojawia się hotel Bay Cove, czyli Langley Resort Fort Royal, oraz okoliczne plaże – znane z wielu serialowych zbrodni. Na plaży jest wiele innych hoteli.
- Le Rayon Vert – hotel nad samym morzem, doskonałe widoki i łatwy dostęp do planów zdjęciowych.
- Habitation Grande Anse Résidence – kilka minut spacerem do plaży Grande Anse — idealny wybór dla miłośników lokalizacji plenerowych.
Sezon 16 – co się szykuje?
Świetna wiadomość dla fanów: „Śmierć pod palmami” wraca! Zdjęcia do 16. sezonu ruszają na Gwadelupie w kwietniu 2026. Innymi słowy: Deshaies znów zamieni się w plan filmowy, a my możemy liczyć na kolejną porcję tropikalnych zagadek.
W roli głównego detektywa dalej będzie się wcielał Don Gilet jako DI Mervin Wilson. Nie wiadomo kto wróci oprócz niego, ale będę pilnie śledziła informacje i uzupełniała.
📷 Ciekawostka: Gdzie kręcono?
- 📍 Honoré = Deshaies (Basse-Terre, Gwadelupa)
- 📍 Bar Catherine – znajduje się przy plaży Grande Anse
- 📍 Posterunek policji – budynek kościelny
- 📍 Hotel Bay Cove – to w rzeczywistości Langley Resort Fort Royal
Deshaies regularnie zamienia się w filmowe miasteczko – w sezonie zdjęciowym wszystko tu kręci się wokół produkcji. Mieszkańcy i turyści już się przyzwyczaili!
Serial Śmierć pod palmami” doczekał się dwóch spin-offów , pierwszy to wspomniany już Beyond Paradise z Krisem Marshallem, natomiast akcja drugiego rozgrywa się w Australii i nosi tytuł „Return to Paradise” Właśnie rozpoczęły się zdjęcia i nie wiadomo dokładnie kiedy będziemy mogli zobaczyć i ocenić ten serial.
Posterunek policji w Honoré. Śmierć pod palmami
Posterunek policji w serialu mieści się w budynku wypożyczonym od kościoła, który nadal jest dostępny dla turystów. Z jego okien rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na zatokę i miasteczko. Ekipa serialowa mieszkała kilka kilometrów dalej, przy plaży i hotelu, które również służyły jako tło dla wielu scen.
Poruszanie się po Gwadelupie bywa trudne – autobusy i busiki kursują rzadko, więc zdecydowanie polecamy wynajem samochodu, by swobodnie odkrywać uroki wyspy.
Wspinaczka na punkt widokowy
Teraz trzeba się wspiąć na górę, skąd roztaczają się najpiękniejsze widoki na miasteczko. Idąc, zaglądam ludziom do ogrodów.
Drzewo mango z dorodnymi owocami.
Widoczek tak piękny, że dech zapiera. Warto było tu przyjechać.
Pierwszy dzień na Gwadelupie spędziliśmy radośnie i beztrosko. Sporo się dowiedziałam na temat niewolnictwa, burzliwej historii wysp, huraganów, ale tego dnia doświadczyliśmy pocztówkowych widoczków i bardzo nam to poprawiło humor.
Dajcie znać czy obejrzeliście już Beyond Paradise albo po polsku „Śmierć z dala od palm” z Krisem Marshallem. Być może serial się spodoba jeszcze bardziej niż Śmierć pod palmami.
Musicie koniecznie zajrzeć do drugiego wpisu o Gwadelupie, zobaczycie stolice i piękną plażę. Dowiecie się co piją bohaterowie, oraz jakie przyprawy rosną na tej oszałamiającej wyspie.
Kolejną wyspą należącą do Francji jest Martynika, widoczki ze wzgórza są jeszcze piękniejsze, a straszliwa historia o zniszczeniu „karaibskiego Paryża”, może przyprawić o gęsią skórkę.
✈️ Jak dotrzeć na Gwadelupę z Europy?
🔹 Bezpośrednie loty:
- Z Paryża (CDG lub Orly): loty codzienne, czas ok. 8–9 godzin
- Z Londynu: sezonowe loty czarterowe i przesiadkowe
- Z Brukseli, Frankfurtu, Madrytu: połączenia przesiadkowe przez Paryż
🔹 Lotnisko docelowe:
Pointe‑à‑Pitre (PTP)– znajduje się niedaleko Pointe-à-Pitre
🔹 Formalności:
- ✦ Obywatele UE nie potrzebują wizy
- ✦ Paszport ważny minimum 6 miesięcy
- ✦ Gwadelupa należy do UE, ale nie jest w strefie Schengen
🏨 Gdzie się zatrzymać na Gwadelupie?
📍 Deshaies
Urokliwe, filmowe Honoré – idealne dla fanów serialu Śmierć pod palmami
📍 Pointe-à-Pitre
Największe miasto – dobre na krótkie pobyty i zakupy
📍 Sainte-Anne i Le Gosier
Popularne kurorty z pięknymi plażami, restauracjami i resortami
Czy warto wynająć samochód?
Tak – to najlepszy sposób, by zwiedzać wyspę!
🔑 Co warto wiedzieć:
- Prawo jazdy UE jest uznawane
- Ruch prawostronny, drogi w dobrym stanie
- Wypożyczalnie: na lotnisku i w większych miastach (Europcar, Hertz, lokalne firmy)
- W sezonie – warto zarezerwować z wyprzedzeniem
📍 Ceny paliwa: nieco wyższe niż w Polsce
⚠️ Uwaga: w górach i mniejszych miejscowościach – wąskie i kręte drogi
📌 Praktyczne wskazówki
Waluta: euro (EUR)
Język: francuski (w turystyce wiele osób mówi po angielsku)
Klimat: tropikalny – najlepszy czas podróży: grudzień–maj
Internet i telefon: Wi-Fi dostępne w hotelach i barach; polecana lokalna karta SIM
Zdrowie: brak obowiązkowych szczepień; zabierz ubezpieczenie turystyczne
Bezpieczeństwo: wysoki poziom bezpieczeństwa, ale – jak wszędzie – warto być ostrożnym
Zapraszam serdecznie również na inne karaibskie wyspy. Koniecznie napiszcie czy właśnie tak sobie wyobrażaliście to miasteczko. Bohaterowie są ubrani w odprasowane mundury, muszą je często zmieniać, od żaru pot leje się ciurkiem po plecach. Jeśli lubicie „Piratów z Karaibów”. to zapraszam na St. Vincent.
Jeśli podobał Ci się ten wpis, podziel się nim ze znajomymi! Będzie to dla mnie ogromna radość! Śledź mnie na Facebooku lub Instagramie, aby być na bieżąco z moimi podróżami i zobaczyć jeszcze więcej zdjęć! Jeśli nie chcesz przegapić nowych postów, subskrybuj mój blog.
Zapraszam do obserwowania.
34 komentarze
Nie ogladam seriali wiec nie znam, ale wyglada cudnie, chetnie poczekam na nastepny odcinek:)
Cieszę się, że poczekasz:) Ostatnie wpis był dość smutny, a przecież Karaiby to nie tylko okrutne wspomnienie niewolnictwa i zniszczona przyroda, dlatego chciałam radośniej i wakacyjnie. Planowanie wyjazdu na wyspy zaczęło się od sprawdzania gdzie jest tak pięknie. Lot na St. Lucia i cała marszruta wyłoniła się potem.
Teraz mi przyszlo do glowy, ze ta biala sukienka na pogrzeb to moze byc wlasnie taki zwyczaj/tradycja. Wiem, ze tak jest w Chinach, Japonii i Korei.
Zle sie wyrazilam powinnam napisac, ze gdzies tak czytalam a nie "wiem" bo na pewno to raczej nie wiem. Wiem tylko ze w tych krajach kolor czerwony nie moze byc uzyty w zadnej formie w tych krajach w czasie pogrzebu i zaloby.
Aż sprawdziłam,
"w kulturach wschodu biały kolor. Kolorem żałoby w Południowej Afryce jest czerwony, w Egipcie żółty, w Iranie niebieski, a biały w kulturach Wschodu. Natomiast w Tajlandii wdowy zakładają fioletowe ubrania żałobne."
Nie wypadało mi wstawiać fotki z konduktem, dodam tylko, że część ludzi miała czarne stroje, a część czarno-białe. Ta pani nosi strój kreolski, który może byc całkiem biały, albo w bajecznie kolorową kratkę, z jakąś białą haleczka pod spodem. Wszystko obfotografowałam, bo to szalenie ciekawe i bedzie w następnym odcinku:)
Nie znam serialu, o którym piszesz, wiec niestety, nie mam odniesień do wynikających z niego zdarzeń, czy miejsc, ale nie przeszkadza mi to w zachwycaniu sie zdjęciami, widokami, kolorami i ogólnym nastrojem panującym w tym rajskim zakątku ziemi.Rozumiem jednak dobrze, jak emocjonalnie przezywałaś swój pobyt w miejscu kultowym dla wielbicieli serialu, jak uwierzyc Ci sie pewnie nie chciało, że stąpasz tam, gdzie jego bohaterowie. To tak, jakbys sama w nim grała, jakby zaraz cos sensacyjnego miało sie zacząc z Twoim udziałem. Doznawałam podobnych uczuc w Au, gdy byłam pod Handing Rock, tam, gdzie kręcono mój ulubiony australijski film "Piknik pod widzącą skałą".Magia, wzruszenie, nierzeczywistosć. Wrażenia nie do zapomnienia.
A wracając do widoczków z Gwadelupy, to piękny jest ten żałobny strój Kreolki na zdjeciu. Zupełnie inny niż byłby w Polsce. Taki lekki, powiewny, anielski wręcz. Nie tak ponury i przygnębiający, jak u nas.
I cudne, bujne ogrody. Zielonosc tam aż kipi i wylewa sie zewsząd. Nie dziwota przy takim klimacie.
Ślicznie Ci w tej sukieneczce, Eulampio!Ja też w Au ubierałam sie leciutko, wręcz dziewczęco i dobrze sie w tym czułam, bo tam nikt nikogo nie ocenia.Wolnoć Tomku w swoim domku i poza nim też!:-)) Ale tu, gdzie mieszkam, też właściwie chodzę w czym chcę. Domek pod lasem na samiutkim końcu wsi daje mi dużo swobody w stylu życia i w ubieraniu!:-)Jakieś stare dresy, gumofilce, włosy w kucyk i gotowa jestem do pokazu mody made in Jaworowo!:-))
Ciepłe pozdrowienai Ci zasyłam i życzenia dobrego dnia!:-)))
To prawda, niesamowite uczucie chodzić po uliczkach widzianych w serialu. Z tego powodu, że pstryk i zamiast tylko marzyć o słonecznych Karaibach, pojechaliśmy tam. Serial jest przyjemny ze względu na karaibską wyspę i fajnie, że taką role odegrał w naszym życiu. Już na St. Lucia mowiłam- ja tu zostaję! Nie da się nie uśmiechać od rana, kiedy patrzysz przez okno i widzisz turkusową zatokę pełną jachtów. Dziękuję za słowa o sukience, była z bardzo lekkiego, przewiewnego materiału i czułam się znakomicie. Tu gdzie mieszkam też jest od wczesnego lata tropik, więc aż do poznej jesieni nie wkladam spodni. Nie, że nago biegam, szorty albo sukienki, spódniczki noszę:)
Doudou, to Kreol inaczej, ktoś urodzony na wyspach. Mają swoje przepiękne stroje, ktore wkladaja na uroczystości. Więcej o tym w następnym odcinku. Dziękuję za życzliwe jak zwykle słowa. Miłego dnia i gorące pozdrowienia:))
Za każdym razem, jak oglądam, to o tym myślę ;)) Super, że podzieliłaś się zdjęciami. Dzięki :))
Dominiko, jak to milo, ze zostawiłaś ślad po sobie. Tak wlasnie pomyślałam,’ze ludzie którzy oglądają film i zachwycają się otoczeniem, chcieliby zobaczyć więcej niż migawki z filmu. Pozdrawiam🙂
Wspaniała fotorelacja, bardzo ciekawa. Tyle tam zieleni, przyroda zachwyca. Pojechałoby się tam. Blog jest niesamowicie przyjemny. Będzie mi miło z Tobą podróżować. Pozdrawiam bardzo serdecznie i życzę radosnych dni. :)
Ojej, dziękuję, jak miło. Na Gwadelupę z Paryża jest całkiem tanio, to UE. Bezpośrednio 8.5 godz. sprawdziłam, bo mnie zaciekawiły tłumy Francuzów. Równiez serdecznie pozdrawiam:))
Alez to neisamowite, tak po prostu po obejrzeniu serialu pojechać sobie w świat,cudne!
Też tak bym chciała, znależć się nagle w raju, pod palmami z lazurowym morzem. Przeurocza wysepka, takie miejsce doskonałe na odpoczynek , na wyluzowanie.
Dobrze wiedzieć,że i takie miejsca istnieją, a zauroczona Twoimi podróżami może kiedyś i ja wybiorę się tym śladem. Gwadelupę w każdym bądż razie zapamiętam.
Serdeczności posyłam.
No właśnie! Dobra pogoda i uroda otoczenia niesamowicie pozytywnie wpływa na nasz nastrój. Człowiek nabiera sił i uśmiecha się od rana, jakby mu parę lat z ramion spadło. W takiej scenerii, jak na Gwadelupie można zapomnieć o całym świecie i po prostu jak dziecko cieszyc sie życiem. I biegać w kwiecistej sukience jakby sie miało skrzydła u ramion!:-))
Doudou to Kreol? "Czyli swojsko rzekłszy Duduś? !:-)Fajnie!:-)
Ciekawa jestem następnego odcinka Twej egzotycznej opowieści!:-))
I zapomniałam dodać, że jestem pod wrażeniem Twoich podróży, narazie przeleciałam tylko nagłówki, ale w wolnej chwili będę czytać, to fascynujące.
Uwielbiam podróże i relacje z nich.
Dziękuję:)) Byle dotrzeć do Paryża, Gwadelupa i Martynika, to francuskie terytoria, więc mają tanie loty, jak na taką odległośc. Właśnie, serial nie jest ważny, tylko ten cel! Minęły dwa tygodnie od powrotu, ale nadal mi się snią Karaiby. Dziękuję za odwiedziny i zapraszam na dalszy ciąg. Pozdrawiam Amelio:)
Z pojęciem Kreol pierwszy raz spotkałam się oko w oko w Luizjanie ( pojęcie znałam, ale bez zrozumienia). Tam Kreolem okresla się kogoś, kto ma korzenie francuskie, ale urodził się w Ameryce. Natomiast na Karaibach Kreolami są ludzie, którzy zyli pod farncuskim panowaniem. Doudou ubierają się bajecznie kolorowo. Ale nie uprzedzajmy faktów, mam zdjęcia na dowód. Wszystko opoznia przepiękna pogoda i praca w ogrodzie:)
ta czarnoskóra kobieta wygląda jak niania z "Przeminęło z wiatrem"
O niani jest w poście "Atlanta i Przeminęło z wiatrem":))) Ale tak, skojarzenie przez ozdobę głowy.
Super jest taka podroż "śladami serialu/filmu"! Chętnie zreszta serial zobaczę, bo mam słabość di tego gatunku :)
Jest na you tube:) A potem na Karaiby!
Cudowne miejsce, sami planujemy tam wyjazd, wiec bede zagladac! ☺️
Cieszę się:)
Czasami warto usiąść w fotelu i pomyśleć o tego typu sprawach. Fajnie, że są ludzie, którzy chcą się dzielić swoimi doświadczeniami z innymi za pomocą Internetu. Co byśmy bez niego dziś zrobili, ehh…
Dzięki za odwiedziny i zostawienie komentarza, pozdrawiam :)
Niesamowite
Tak, ale zobacz St. Pierre na Martynice, to dopiero historia:)
Ooo, piękne widoki! Jak w raju!
Czy pamiętasz może, jak się nazywa hotel, w którym zwykle kręcą serial?
Ciekawa jestem, czy da się z Gwadelupy popłynąć na inne okoliczne wysepki i zwiedzić za jednym razem kilka takich miejsc.
Ech, może kiedyś. ;)
Witaj, nie pamiętam już jak się nazywał ten hotel,jest kilka kilometrów przed miasteczkiem, podobne jak domek na plaży. Oczywiście, że da się dopłynąć wszędzie, często kursują promy. Na francuskie wyspy czyli Gwadelupię i martynikę można dość tanio dolecieć z Paryża, a potem Dominika i St. Lucia w 2 lub 4 godziny. My wrociliśmy własnie z Grenady i Trynidadu, bajka. Pozdrawiam serdecznie i zyczę cudownych podróży.
I dzięki twojemu wpisowi u mnie ja trafiłam do ciebie. Ładnie tu. Rizgoszcze się. Dzięki za inspieacje
Zapraszam serdecznie, Karaiby sa cudowne i nigdy nie mam ich dośc.
Dziękuję bardzo za podzielenie się wrażeniami. Z wielką przyjemnością oglądam serial. Tak, jak miom marzeniem jest odwiedzić miasteczko Doktora Martina w Kornwalii, tak również miejsce akcji Death in Paradise. Pozdrawiam
Z przyjemnoscia sie dziele wrażeniami z wyprawy do raju🙂 To było bardzo przyjemne doświadczenie, ale juz wiem dlaczego głowni bohaterowie odchodzą. Bardzo ciężko jest żyć w takim tropiku, gdzie ubranie się klei do ciała po kilku minutach. Ja tez bardzo lubię Doc Martina. Miasteczko cudne, tylko zima w Kornwalii jest wielkim wyzwaniem. Fajne są takie filmowe światy i ciesze się jak mogę je zobaczyć. Zapraszam do filmowego zmyślić Falls, do znalezienia na głównej stronie. Pozdrawiam serdecznie🙂
Witaj , z przyjemnością przeczytałem Twój artykuł o miejscu akcji filmu ” Śmierć pod palami” , którego jestem fanem. Super artykuł , zamierzam również odwiedzić „Honore” . Serdecznie pozdrawiam. Zenon
Bardzo mi miło, że przeczytałeś moją relację. cieszę, że odezwał się prawdziwy fan serialu. W tej historii wspaniałe jest to, że można się zachwycić przyrodą, postaciami, a potem tam polecieć i słuchać ten śpiewny akcent na żywo i mieć poczucie, że trafiło się w sam środek filmu. Pozdrawiam serdecznie i życzę wspaniałej wycieczki. Od tego impulsu zaczęło się nasze poznawanie Karaibów.