Jeśli zastanawiasz się, co zobaczyć w Monument Valley i jak zaplanować zwiedzanie tej niezwykłej krainy Navajo, to jesteś w dobrym miejscu. W tym wpisie pokażę Ci, jak zaplanować zwiedzanie i które miejsca naprawdę robią największe wrażenie — od kultowego punktu Forrest Gump Point po spektakularne formacje The Mittens.
Monument Valley to jeden z najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów w USA, położony na granicy stanów Arizona i Utah, na terenie Navajo Tribal Park. To właśnie tutaj znajdują się słynne czerwone formacje skalne, które stały się symbolem Dzikiego Zachodu.
Monument Valley jest czasem, przestrzenią, ciszą i szumem wiatru wśród iglic. Natura urządza tu takie spektakle, że dopiero teraz wiem jak intensywna może być tęcza, deszcz i niebo pełne gwiazd. W czerwonych formacjach, którym ludzie nadali nazwy, zobaczysz 50 milionów lat.
To wzorcowy obraz Dzikiego Zachodu znany z niezliczonych filmów, jednak prawdziwe historie jakie się tu rozegrały są równie fascynujące.
Ta magiczna kraina jest plemiennym parkiem narodu Navajo. Jest ich duchową ojczyzną z której kiedyś rząd USA przepędził ich do rezerwatu.
Najbardziej malownicza część doliny zajmuje 13 kilometrów kwadratowych, które mocno zapisują się w pamięci. Zapraszam na wędrówkę zakurzonym czerwonym szlakiem.
SPIS TREŚCI
Co zobaczyć w Monument Valley – najważniejsze informacje
Lokalizacja: granica Arizony i Utah, teren Navajo Tribal Park. To ziemia należąca do Navajo Nation, dlatego obowiązują tu ich zasady i regulacje.
Zwiedzanie: własnym autem lub jeep tour prowadzony przez przewodników Navajo.
Trasa: Monument Valley Drive – 26 km szutrowej drogi z 11 punktami widokowymi. Czas zwiedzania: minimum 2–3 godziny, optymalnie 4–5.
Najlepsza pora: wschód i zachód słońca — wtedy światło jest najbardziej spektakularne. Pogoda: gwałtowne burze, tęcze i szybkie zmiany światła są tu codziennością.
Noclegi: The View Hotel (widok na The Mittens) lub Goulding’s Lodge.
Ważne: nie wolno zbaczać z wyznaczonej trasy — to teren prywatny Navajo.
Czego się spodziewać w Monument Valley
Zanim wjedziemy na szutrową Monument Valley Drive i zanurzymy się w czerwonej dolinie pełnej mesas, buttes i iglic, warto zatrzymać się na chwilę poza parkiem.
Już z asfaltowej drogi US‑163 widać pierwsze spektakularne panoramy — to tam znajduje się słynny Forrest Gump Point.
Dopiero później, po przekroczeniu bramy Navajo Tribal Park, zaczyna się właściwa przygoda: 26 kilometrów trasy prowadzącej przez najpiękniejsze punkty widokowe w całej dolinie.
Dlatego tę część podzieliłam na dwa fragmenty: miejsca, które zobaczysz z drogi, oraz punkty widokowe dostępne tylko na Monument Valley Drive.
Forrest Gump Point
Widok majaczących w chmurach ostańców zapowiada całą przygodę z Monument Valley. To jedno z najbardziej malowniczych miejsc na trasie US‑163 i każdy zatrzymuje się tu na zdjęcie.
To właśnie tutaj Forrest Gump zakończył swój bieg przez całe Stany Zjednoczone w filmie z 1994 roku.
Tego dnia, bez żadnego powodu, zdecydowałem się na małą przebieżkę. Przebiegłem do końca drogi, a kiedy tam dotarłem, pomyślałem że pobiegnę na koniec miasta.
Biegnie przez 3 lata, 2 miesiące, 14 dni i 16 godzin. Na pamiątkę słynnej sceny jest umieszczona tablica, którą dekoruje kilka par butów. Tu zobaczysz więcej miejsc związanych z filmem „Forrest Gump”
Trzeba tylko poczekać na swoją kolej i w porę uskoczyć przed nadjeżdżającymi samochodami — ruch bywa spory, bo to punkt obowiązkowy na mapie Dzikiego Zachodu.
Hotel View
Na terenie parku są dwa hotele, ale tylko jeden oferuje niezapomniane widoki na dolinę.
Idealnie wkomponowany w krajobraz niczym nie mąci harmonii. W sąsiedztwie jest punkt Johna Wayne’a, który pokochał ten widok.
Sklep z rękodziełem prezentuje prawdziwe dzieła sztuki, niestety najpiękniejsze koce i figurki ze srebra i kamieni kosztują tysiące dolarów. Wieczorem na ścianie budynku można oglądać stare westerny.
Wejście do Monument Valley Navaho Tribal Park jest płatne, a bilety można kupić wcześniej online, albo w kasie Visitor Center.
Co zobaczyć w Monument Valley Drive
🏜️ Niektóre miejsca w Monument Valley są niedostępne bez przewodnika Navajo. Jeep tour to jedyna szansa, by dotrzeć do Totem Pole, Three Sisters i ukrytych zakątków doliny. Zobacz dostępne terminy →
Po obejrzeniu punktów widokowych czas wjechać do samej doliny. Monument Valley Drive to 26 kilometrów szutrowej trasy, która prowadzi przez wszystkie miejsca opisane wyżej — już z bliska, w kurzu, świetle i przestrzeni, której nie da się zobaczyć z asfaltu.
The Mittens
West Mitten Butte i East Mitten Butte są nazywane „rękawiczkami”, ponieważ przypominają gigantyczne rękawice z jednym palcem. Razem z Merrick Butte tworzą najbardziej rozpoznawalny krajobraz Monument Valley — mają ponad 300 metrów wysokości i stały się symbolem całego regionu, najczęściej pojawiając się na zdjęciach z doliny.
Swoje intensywnie czerwone zabarwienie zawdzięczają obecności tlenku żelaza. Podczas wschodu i zachodu słońca zmieniają kolory, przechodząc od głębokiej czerwieni po odcienie pomarańczy i purpury.
Kiedy dotarliśmy na miejsce, nad doliną przeszła gwałtowna burza. Chmury zasłoniły wszystko — przez chwilę nie było widać nic. I właśnie wtedy zrozumiałam, jak niezwykłe jest to miejsce. Tylko tutaj można jednocześnie obserwować, skąd nadchodzi ulewa i dokładnie zobaczyć, gdzie się kończy. Deszcz przesuwa się między formacjami jak kurtyna, odsłaniając i chowając krajobraz. Obserwowaliśmy, jak nad doliną formuje się podwójna tęcza, tworząc naturalny most nad ostańcami. Powitanie było królewskie — takich chwil się nie zapomina.
Według wierzeń Navajo to miejsce ma swoje duchowe znaczenie — mówi się, że formacje zostały pozostawione przez bogów podczas ich zabaw w dolinie i pewnego dnia po nie wrócą.
Pierwsi amerykańscy żołnierze, którzy dotarli do Monument Valley, uznali tę krainę za odpychającą i całkowicie opustoszałą — surową jak tylko można sobie wyobrazić. Jak okiem sięgnąć rozciągają się tu wzgórza z piaskowca i skąpa roślinność. Dla wielu był to krajobraz pozbawiony życia. I być może właśnie dzięki temu świat zewnętrzny nigdy naprawdę nie wtargnął do tej doliny.
Dziś to, co kiedyś wydawało się pustką, jest jej największym bogactwem — przestrzenią, ciszą i krajobrazem, który wygląda niemal tak samo jak setki lat temu. To właśnie ta surowość sprawia, że Monument Valley jest jednym z najbardziej niezwykłych krajobrazów w USA.
Jedynym szlakiem pieszym, którym mogą wędrować turyści jest sześciokilometrowa trasa wokół West Mitten. Wildcat Trail liczy około trzech mil.
Wschód słońca w Dolinie Monumentów to mistyczne doświadczenie. Na naszych oczach z mroku wyłoniły się West Mitten Butte, East Mitten Butte, Merrick Butte.
Na niebie, którego czerni nie zakłócają światła miast, tańczą gwiazdy i planety. Mój osobisty astronom potrafi je nazwać, jakby to były rośliny na łące.
The Three Sisters
Powstałe przez setki lat w wyniku erozji wiatrów i opadów deszczu Trzy Siostry (Three Sisters) to jedna z najbardziej charakterystycznych formacji skalnych w Monument Valley.
Trzy smukłe iglice wznoszą się malowniczo na wysokość około 250 metrów, tworząc niepowtarzalną sylwetkę na tle błękitnego nieba. Według legendy ludu Navajo formacje te reprezentują trzy kobiety zamienione w kamień — stąd ich nazwa.
Tuż przed Trzema Siostrami wystaje Thumb, czyli samotna formacja przypominająca kciuk, która doskonale kontrastuje z wysokimi iglicami za nią. To właśnie to zestawienie sprawia, że miejsce to jest tak chętnie fotografowane — szczególnie o wschodzie i zachodzie słońca, gdy czerwień skał nabiera wyjątkowej głębi i intensywności.
Trzech Sióstr nie można zobaczyć z bliska bez przewodnika Navajo — formacja leży poza ogólnodostępną trasą Monument Valley Drive, dlatego warto zarezerwować jeep tour, który umożliwia dotarcie do tego miejsca.
John Ford’s Point – najsłynniejszy punkt widokowy Monument Valley
Miejsce jest oszałamiająco piękne, a widoki skał dłużej zostają w pamięci niż najbardziej bujne lasy deszczowe. Może dlatego, że natura pracowała nad tą rzeźbą przez miliony lat i zrobiła to perfekcyjnie. Jednak Monument Valley to nie tylko spektakl natury — to też miejsce, gdzie narodziła się legenda kina.
Harry i Leone ściągają Hollywood
Kultowy obraz samotnego kowboja na tle czerwonych iglic rozsławił w swoich westernach John Ford. Nakręcił tu większość swoich najsłynniejszych filmów, ale historia, która go tu przywiodła, jest równie fascynująca jak scenariusz filmowy.
W 1925 roku Harry Goulding i jego żona Leone — zwana Mike — założyli mały sklepik w Dolinie Monumentów, gdy ta była jeszcze ziemią publiczną. Z czasem Harry zdobył głębokie zaufanie Navajo, których susza i bieda Wielkiego Kryzysu dotkliwie doświadczyły.
Pewnego dnia dotarła do niego wieść: Hollywood szuka plenerów do westernu. Harry nie wahał się ani chwili — pomyślał, że to szansa, by pomóc przyjaciołom.
„Mike i ja doszliśmy do wniosku, że pojedziemy do Hollywood i zobaczymy, co możemy zrobić” — wspominał później. Do studia w Los Angeles wszedł wysoki, chudy kowboj z teczką fotografii pod pachą, domagając się rozmowy. Wszyscy go ignorowali. W końcu przyjechał dyrektor, żeby go wyrzucić — ale zanim to nastąpiło, jego wzrok przykuło zdjęcie: Indianin na koniu przed trzema okazałymi formacjami skalnymi.
John Ford, który miał wtedy 43 lata, nie wahał się długo. Wypłacił 5 tysięcy dolarów zaliczki i poprosił o zorganizowanie kwater dla ekipy filmowej. Pierwszym filmem był Stagecoach z 1939 roku — z prawdziwymi Navajo w roli statystów.
Dziś na cyplu można stanąć w miejscu, gdzie rozgrywały się te legendarne sceny, a nawet zrobić sobie zdjęcie na koniu, który za zaledwie 5 dolarów czeka na chętnych.
Patrzę na The Bird i The Hand. Erozja uformowała skałę w kształt dłoni, boskiej oczywiście. Na horyzoncie kusi Totem Pole. Iglica, która do złudzenia przypomina indiański totem.
Totem Pole
Totem Pole – wysoka na 75 metrów iglica z piaskowca – jest jedna z największych atrakcji Doliny.
Yei Bi Chei to mniejsze skały, które otaczają totem. Navajo widzą w nich życzliwe bóstwa, które są związane z naturą.
Ile to milionów lat musiało minąć, żeby z wielkiej messy został cienki ołówek w kształcie indiańskiego totemu. Myślałam o tym, że widzę czas, najlepszą ilustrację jego upływu. W okresie jaki upłynął od istnienia messy do utworzenia się iglicy, zawiera się cała historia ludzkości.
Ostatnią osobą która wspięła się na Totem był młody Clint Eastwood w 1975 roku. Totem jest święty dla ludu Navajo, ale filmowcy uzyskali pozwolenie na nakręcenie sceny w zamian za usunięcie wszystkich haków, jakie zostały po poprzednikach.
W „The Eiger Sanction” Clint Eastwood wspinał się bez pomocy kaskadera.
Artist’s Point
Urzekający widok na te wszystkie malownicze formacje ma związek z artystami, którzy chcieli zatrzymać to piękno na płótnie. Artist’s Point to jedno z tych wyjątkowych miejsc w Monument Valley, które od dziesięcioleci przyciągało malarzy, fotografów i filmowców szukających idealnego kadru.
Jednak ja uważam, że w takim miejscu każdy staje się artystą, bo dusza zaczyna klękać w zachwycie, zanim jeszcze oczy oswoją się z oszałamiającą scenerią. Wystarczy stanąć na krawędzi i pozwolić, by ten widok wsiąkł w Ciebie — czerwone igłice na tle błękitnego nieba malują obraz, którego żaden pędzel nie zdoła w pełni oddać.
Wiele formacji nosi nazwy zwierząt, bo kiedy się dłużej im przyjrzeć, układają się w postać słonia, wielbłąda czy królika. To właśnie ta wyobraźnia Nawaho, którzy od wieków zamieszkują tę ziemię, nadała tutejszym skałom życie i tożsamość — każda formacja ma swoją historię i swojego ducha.
Podsumowanie trasy Monument Valley Drive
Monument Valley Drive to 26 kilometrów szutrowej drogi, którą można przejechać własnym autem, o ile warunki są dobre. Trasa jest wyboista, miejscami piaszczysta i po deszczu potrafi być nieprzejezdna. Zdarza się, że Navajo zamykają drogę z powodu opadów — dokładnie tak było u nas pierwszego dnia. Mieliśmy szczęście, że spaliśmy w The View Hotel z widokiem na The Mittens, bo następnego ranka pogoda się poprawiła i trasa została otwarta.
Po drodze obserwowaliśmy wycieczki organizowane przez Navajo. Wiele osób zostawiało swoje samochody na parkingu, żeby ich nie zniszczyć, i wybierało turystyczne jeepy. My jak zwykle postawiliśmy na wolność i brak ograniczeń, więc pojechaliśmy sami. W praktyce oznaczało to więcej czasu na zdjęcia, postoje i czekanie na dobre światło. Z doliny wypędziła nas dopiero noc.
Przy wjeździe do parku płaci się około 20 dolarów za samochód i dostaje mapę z 11 punktami widokowymi. Oficjalnie przejazd zajmuje około dwóch godzin, ale w praktyce większość osób spędza tu 3–4 godziny. To jedyna droga, która prowadzi przez wszystkie formacje skalne opisane wcześniej — mesas, buttes i iglice, które z bliska robią zupełnie inne wrażenie niż z asfaltu.
Long Walk – wypędzenie Navaho do rezerwatu
W 1864 roku rząd postanowił przenieść 9 tysięcy osób z ludu Navajo do rezerwatu w Nowym Meksyku, odległego o 350 mil. Kiedy żołnierze zaczęli łapać ludzi, wielu z nich ukryło się w górach i jaskiniach.
Podczas „Długiego spaceru” zginęło około 200 osób. Cztery lata później Navajo wrócili do swojej ojczyzny, kiedy rząd na mocy traktatu dał im ziemie na granicy Arizony i Nowego Meksyku. Jeszcze gorszy los spotkał rdzennych mieszkańców W Georgii, Creek i Cherokee wędrowali „Szlakiem łez”
Historia Merricka i Mitchella
Jack Merrick i Ernest Mitchell byli jednymi z żołnierzy, którzy brali udział w przesiedlaniu Navajo, Cały czas przyglądali się pożądliwie ich srebrnej biżuterii. Wrócili do Monument Valley po próbki srebra, ale Navajo kazali im się wynosić i nigdy nie wracać.
Inwestorzy, którzy byli skłonni zainwestować w kopalnię, chcieli zobaczyć więcej próbek srebra, dlatego Merrick i Mitchell wrócili do Doliny i wkrótce potem zginęli.
Ostatni wódz Navajo, który wiedział gdzie leży kopalnia, nie żyje od kilkudziesięciu lat, a kopanie w ziemi jest surowo zabronione. Dwa wzgórza – pod którymi spoczywają Merrick i Mitchell – noszą ich imiona.
Kim byli Navajo Code Talkers
Navajo Code Talkers to grupa młodych mężczyzn z plemienia Navajo, którzy podczas II wojny światowej stworzyli szyfr oparty na swoim języku. Był to najskuteczniejszy kod używany przez armię USA i nigdy nie został złamany.
Wybrano język Navajo, bo nie istniał w formie pisanej, był znany tylko wśród Navajo i miał skomplikowaną, trudną do odtworzenia gramatykę. Nie posiadał słownictwa wojskowego, więc tworzono własne określenia, np. „koliber” oznaczał myśliwiec, „żółw” okręt, a „sokół” bombowiec.
Code Talkers odegrali kluczową rolę w walkach na Pacyfiku, m.in. na Guadalcanal, Saipanie, Okinawie i Iwo Jimie, gdzie w ciągu 48 godzin przekazali ponad 800 wiadomości bez jednego błędu.
Po wojnie ich działalność utajniono i przez lata nie mogli mówić o swojej roli, nawet rodzinom. Dopiero w latach 60. i 70. część dokumentów odtajniono, a w 2001 roku otrzymali Kongresowy Medal Honoru. Wielu z nich pochodziło z terenów dzisiejszego Navajo Nation, także z okolic Monument Valley.
Zobacz Navaho code talker museums w Tuba City, a także ślady dinozaurów w Moenave Dinosaur Tracks
Ciekawostki o narodzie Navajo
- Pierwszymi mieszkańcami Monument Valley byli Anasazi, którzy mieszkali w jaskiniach. Navajo, spokrewnieni z Apaczami, przybyli znacznie później.
- Migrowali przez Cieśninę Beringa z Alaski i Kanady podczas ostatniej epoki lodowcowej. Dopiero około 1400 roku Navajo i Apacze powędrowali na południe.
- Navajo byli rolnikami, uprawiali kukurydzę, fasolę i dynię. Po przybyciu Hiszpanów w XVII wieku, zaczęli hodować owce i kozy
- Domy – hogany – budowali z bali i błota. Niektórzy Navajo w Monument Valley do dzisiaj w nich mieszkają. Swoje ubrania szyli z jelenich skór.
- Navajo – w ich języku – oznacza ziemie uprawne. Nazywają siebie Dine – ludem, a Monument Valley – Doliną Skał.
- Połowa z nich nadal używa swojego unikalnego języka, ale większość z nich używa także angielskiego.
- Naród Navajo ma własny system sądownictwa i zarządzania, jednak nadal przestrzega prawa Stanów Zjednoczonych. Hodują owce, zajmują się tkactwem i wyrobem pięknej biżuterii.
- Podobnie jak u innych rdzennych plemion obowiązuje matrylinearny system pokrewieństwa, co oznacza, że dziedziczą w linii żeńskiej. Opisałam to na przykładzie Czirokezów z Appalachów
- Populacja narodu Navajo liczy ponad 300 000 osób i jest największym plemieniem w Stanach Zjednoczonych.
Hogan – tradycyjny dom Navajo
Hogan jest domem w kształcie kopuły z drewnianą ramą i ścianami wykonanymi z gliny — i to właśnie jest to, co warto zobaczyć w Monument Valley poza samymi formacjami skalnymi. Drzwi w hoganie są zawsze skierowane na wschód, żeby jego mieszkańcy mogli powitać wschód słońca — ten sam, który od tysięcy lat rozświetla czerwone skały doliny.
Na terenie Monument Valley wiele osób nadal mieszka w tradycyjnych domach, co czyni to miejsce żywą kulturą, a nie tylko muzeum pod gołym niebem. Hogan przeznaczony dla kobiet ma dziewięć podpór, które reprezentują dziewięć miesięcy płodowych i zaokrąglony dach — symbolizuje harmonię z naturą i cyklem życia.
Męski Hogan ma tylko cztery podpory, które uosabiają cztery strony świata. Dach jest stożkowaty i przypomina tipi. Małe budynki obok hoganów są przeznaczone do medytacji i różnych ceremonii — jeśli zastanawiasz się, co zobaczyć w Monument Valley naprawdę wyjątkowego, to właśnie te przestrzenie duchowe narodu Navajo są czymś, czego nie znajdziesz nigdzie indziej na świecie.
Goulding Lodge i kabina Johna Wayne’a
Goulding Lodge to drugie miejsce, gdzie można się zatrzymać w Monument Valley. Widoki nie są już tak porywające jak z The View Hotel, ale za to jest tu doskonała restauracja, sklep z rękodziełem Navajo i muzeum związane z nakręconymi tu filmami.
To właśnie tu Harry i Leone założyli mały sklepik w 1925 roku przy wejściu do Monument Valley. Historia tego miejsca jest równie fascynująca jak otaczający je krajobraz — zanim Harry przekonał Johna Forda do kręcenia tu westernów, Goulding’s było tylko skromnym punktem handlowym na odludziu.
Budynek był pierwotnie piwniczką na ziemniaki, ale potem awansował na kwaterę dowódcy granego przez Johna Wayne’a w filmie „Nosiła żółtą wstążkę” z 1949 roku. Wewnątrz zachowały się oryginalne meble i mnóstwo fotosów z filmów, a wielka tekturowa postać aktora wita wszystkich odwiedzających.
John Ford nakręcił siedem filmów z Johnem Waynem w roli głównej w latach 1939–1964. Ekipa filmowa zawsze zatrzymywała się w Goulding’s Lodge, które z czasem stało się nieformalnym centrum filmowego Monument Valley. Dziś każdy gość może poczuć się jak na planie hollywoodzkiego westernu.
➡️ Sprawdź noclegi w Goulding Lodge i poczuj klimat hollywoodzkiego westernu
Stary dyliżans możemy podziwiać na zewnątrz muzeum.
Monument Valley Navajo Tribal Park – informacje praktyczne
📍 Gdzie to jest?
Monument Valley Navajo Tribal Park leży na granicy Arizony i Utah, w sercu Navajo Nation. Wjazd do parku znajduje się od strony Highway 163 – około 45 minut od Kayenta i 20 minut od Mexican Hat.
Adres Visitor Center: Indian Route 42, Oljato-Monument Valley, AZ 86547
📌 GPS: 36.9833° N, 110.1000° W
Godziny otwarcia
Biuro i administracja są czynne od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00–17:00 (z przerwą 12:00–13:00).
Latem Scenic Drive jest dostępna od 7:00 do 19:00 (ostatni wjazd o 16:30), a stanowisko tourów działa od 8:00 do 17:00.
Zimą godziny są nieco skrócone — Scenic Drive jest otwarta od 8:00 do 17:00 (ostatni wjazd o 14:30), natomiast stanowisko wycieczek pracuje od 8:00 do 18:00.
Scenic Drive – zasady i warunki
| Trasa | 17 mil (26 km), teren szutrowy |
|---|---|
| 🚫 Zakaz wjazdu | Motocykle i kampery (RV) |
| 🌧️ Sezon monsunowy | Trasa bywa trudna lub zamknięta |
| 📅 Sezon szczytowy | Maj–wrzesień (tłumy, burze) |
| 👕 Zalecenia | Kapelusz, długie rękawy, sportowe buty |
| 💧 Koniecznie | Woda – ryzyko odwodnienia i udaru cieplnego |
Szlaki piesze
Wildcat Trail – 1,5 mili (ok. 2,4 km)
⚠️ Wymagane zameldowanie i wymeldowanie w Visitor Center
Pozwolenia (Permits) w Monument Valley
Większość turystów nie potrzebuje żadnych specjalnych pozwoleń – wystarczy opłata wjazdowa. Jednak jeśli planujesz coś więcej niż standardowe zwiedzanie, warto wiedzieć, jakie permity są dostępne i gdzie je zdobyć.
🥾 Backcountry Permit
📍 Wydawany w: Visitor Center
Dla tych, którzy chcą zapuścić się poza wyznaczone trasy turystyczne, w głąb dzikiego terenu parku. Pamiętaj, że Monument Valley to święta ziemia Navajo – każde wejście poza oficjalny szlak wymaga zgody i szacunku dla tego wyjątkowego miejsca.
🛶 San Juan River Permit
📍 Wydawany w: Welcome Center
Jeśli marzysz o spływie rzeką San Juan, która malowniczo wije się przez tereny Navajo Nation, to właśnie ten permit jest Ci potrzebny. To jeden z piękniejszych sposobów na odkrycie tego regionu z zupełnie innej perspektywy.
📸 Special Use Permit
📍 Wydawany w: Visitor Center
Wymagany do fotografii komercyjnej, filmowania, organizacji ślubu oraz malowania plenerowego w celach komercyjnych. Nie bez powodu Monument Valley przyciąga fotografów i filmowców z całego świata – ale jeśli chcesz tu pracować zawodowo, musisz wcześniej uzyskać zgodę od władz Navajo Nation.
FAQ – Monument Valley (2026)
Czy można wjechać własnym autem do Monument Valley?
Tak, można. Monument Valley Drive jest dostępna dla samochodów osobowych, ale zakaz wjazdu obowiązuje motocykle i kampery (RV). Trasa jest szutrowa, wyboista i po deszczu bywa nieprzejezdna. Navajo często zamykają drogę po opadach — nam zamknięto ją pierwszego dnia. Dopiero następnego ranka, gdy pogoda się poprawiła, mogliśmy wjechać.
Własny samochód to wolność w Monument Valley. Zarezerwuj auto już teraz i jedź we własnym tempie
Ile kosztuje wjazd do Monument Valley?
| Typ wejścia | Cena |
|---|---|
| 🚶 Wejście piesze (za osobę) | 10 USD |
| 🚗 Samochód (do 4 osób z kierowcą) | 20 USD |
| 👤 Każdy dodatkowy pasażer | 8 USD |
| 👶 Dzieci do 9 lat | bezpłatnie |
💡 Ceny mogą się zmieniać — warto sprawdzić je przed wyjazdem.
Ile czasu potrzeba na zwiedzanie Monument Valley?
Oficjalnie przejazd zajmuje około 2 godzin, ale w praktyce większość osób spędza tu 3–4 godziny. My zostaliśmy do zmroku — zatrzymywaliśmy się na zdjęcia, obserwowaliśmy światło i cieszyliśmy się pięknem, które nas otaczało.
Czy warto jechać na wschód słońca?
Tak. Wschód słońca to najlepszy moment na zdjęcia The Mittens i panoramy doliny. Jeśli śpisz w The View Hotel lub w kabinach, możesz oglądać wschód prosto z balkonu.
Kiedy najlepiej jechać do Monument Valley?
Najlepsze miesiące to kwiecień–czerwiec i wrzesień–październik. Latem jest gorąco i tłoczno, zimą krótkie dni ograniczają zwiedzanie. W sezonie monsunowym (lipiec–sierpień) częste są burze i zamknięcia trasy.
Gdzie spać w Monument Valley?
Możliwości jest kilka — od noclegów z widokiem na The Mittens po tańsze hotele w okolicy.
Noclegi na terenie Monument Valley (najlepsze widoki)
Jeśli zależy Ci na widokach prosto z okna — to jedyna słuszna opcja.
- The View Hotel – jedyny hotel położony bezpośrednio przy The Mittens. Każdy pokój ma balkon z widokiem na dolinę. Wschód słońca oglądasz nie ruszając się z łóżka.
- Goulding’s Lodge – po drugiej stronie doliny, z widokiem na formacje skalne. Na miejscu sklep z rękodziełem Navajo, muzeum filmowe, restauracja i jeep tours.
- The View Cabins – wolnostojące kabiny z pełnym widokiem na The Mittens.
- Goulding’s Cabins – domki położone wyżej, z panoramą całej doliny.
Tanie noclegi w okolicy (Kayenta, Mexican Hat, Bluff)
To najpopularniejsza opcja dla osób, które chcą zaoszczędzić lub nie znalazły miejsca w samym Monument Valley.
Kayenta (45 minut od Monument Valley):
Mexican Hat (20 minut od Monument Valley):
Noclegi w Bluff (1 godzina od Monument Valley)
Bluff to świetna baza wypadowa, szczególnie jeśli chcesz zobaczyć okoliczne atrakcje. My spaliśmy właśnie tutaj i zwiedzaliśmy osiedle pierwszych mormonów (Bluff Fort).
Co zobaczyć po drodze do Monument Valley?
Jadąc od strony Bluff – idealne przystanki
| Miejsce | Dlaczego warto? |
|---|---|
| Valley of the Gods | Miniaturowa wersja Monument Valley – bez tłumów i w pełnej krasie |
| Goosenecks State Park | Spektakularne zakola rzeki San Juan – widok zapiera dech |
| Moki Dugway | Kręta, szutrowa droga wspinająca się po pionowej ścianie płaskowyżu |
| Mexican Hat Rock | Formacja skalna przypominająca sombrero – idealna na zdjęcie! |
Klasyczna pętla Southwest USA
Monument Valley świetnie wpisuje się w objazdówkę po południowym zachodzie USA.
Przed Monument Valley (jadąc od zachodu)
- Las Vegas
- Valley of Fire
- Zion National Park
- Bryce Canyon
- Page: Horseshoe Bend & Antelope Canyon
- Wielki Kanion (North Rim lub South Rim)
Po Monument Valley (jadąc na północ lub wschód)
Moab: Arches i Canyonlands
Bluff (Bluff Fort)
Valley of the Gods
Goosenecks State Park
Moki Dugway
Natural Bridges National Monument
Czy Monument Valley jest bezpieczne?
Tak, to bezpieczne miejsce do zwiedzania. Trzeba tylko uważać na pogodę, nie zjeżdżać z wyznaczonej trasy i mieć zapas wody. Po zmroku dolina jest zupełnie ciemna — warto wyjechać przed nocą, jeśli nie śpisz na miejscu.
To tylko garść wspomnień i kilka zdjęć, które dają blade pojęcie o niezwykłości tego miejsca. Prawdziwe spotkanie z taką naturą zostaje w duszy na zawsze. Mogłabym tam spędzić miesiąc, ale wzywały nas kolejne przygody, które okazały się tak samo ekscytujące.
Zainspiruj się dalej – sprawdź nasze inne relacje z podróży:
Tombstone – najdziksze miasto Dzikiego Zachodu
Moki Dugway i Goosenecks State Park
Dolinę Bogów – Valley of the Gods.
Goldfield i zaginiona kopalnia Holendra
Parki narodowe i najpiękniejsze miejsca w Utach
💡 Drobna informacja: Ten artykuł zawiera linki partnerskie. Rezerwując, wspierasz mojego bloga – dostaję małą prowizję, która pomaga mi go utrzymać. Dziękuję!
Jeśli podobał Ci się ten wpis, podziel się nim ze znajomymi! Będzie to dla mnie ogromna radość! Śledź mnie na Facebooku lub Instagramie, aby być na bieżąco z moimi podróżami i zobaczyć jeszcze więcej zdjęć! Jeśli nie chcesz przegapić nowych postów, subskrybuj mój blog.
4 komentarze
Wasze zdjęcia aż zapierają dech! A fotografie, na których widać Ciebie są niesamowite. Twoja mała figurynka na tle tych monumentalnych skał i oszałamiających przestrzeni..Maleńki człowiek przy tym boskim dziele stworzenia. I jego zachwyt, wzruszenie, głęboka, duchowa wież z naturą. Wdziecznosc za to piękno, za ten ideał, z którym ma do czynienia. Wyobrażam sobie, że są to przeżycia głębokie, niezapomniane, magicznie porządkujace cos w duszy.
Sama nie wiem, które zdjecie najbardziej mi sie podoba. Te kolory skał, nieba, te tęcze, te gwiazdy na nocnym niebie..Cuda, same cuda! A Twoje zdjęcie siedzącej na pustej szosie od razu przypomniało mi, że i ja mam podobne zdjecie, na podobnym tle, tyle że w Au. Świat zawiera w sobie mnóstwo podobieństw, bo też i jedna ręka go chyba tworzyła. To wszystko było i będzie wtedy, gdy nas juz dawno nie będzie. Jak dobrze, że póki co możemy to wszystko widzieć, chłonąć, przeżywać i wspominać. Znajdować sens i nic przewodnią. Być częścią tego piękna.
Bardzo dziekuje za ten spektakl dla oczu i duszy.
Serdeczne uściski zasyłam ci Marylko!:-))
P.S.
Cudna ta Twoja kolorowa sukienka! Wspaniale wspólgra z paletą barw dookoła. Byłaś idealnie wkomponowanym elementem tego dzieła sztuki:-))
Dziękuję kochana Olu, może chociaż trochę tej niesamowitej atmosfery widać na zdjęciach, ale to nie jest to samo. Zawsze mnie zadziwia piękno w krajobrazie pozbawionym drzew. Te roślinki są bardzo dzielne i wystarczy im kilka kropli deszczu, żeby zakwitły i nakarmiły wszystko co fruwa. Przeżycia są rzeczywiście mocne, nawet jak się zna góry i inne przestrzenie. To coś nieporównywalnego z niczym innym. Było bardzo intensywnie, deszcz i słońce i tęcza były tak wyraziste, jakby to się działo w kinie. Pierwszego dnia nie udało nam się wjechać do doliny z powodu tej nawałnicy, która wywołała tęczę, na szczęście na drugi dzień otworzyły się bramy. Na wycieczkę można pojechać specjalnym pojazdem z innymi, albo nawet zamówić sobie przewodnika, który pokaże niedostępne dla wszystkich cuda. Ludzie pozowali na autostradzie 163 w różnych pozach, a ja nie chciałam zasłaniać tego widoku, o którym marzyłam. Ja też myślałam o tym, że skały stoją niewzruszone, a nasze życie mija tak szybko. Dlatego warto zobaczyć jak najwięcej, skoro ten czas taki krótki, a pobyt na planecie jest jednorazowy.
To wielka przyjemność pokazać Ci to wszystko Olu, ściskam serdecznie:)
Taka podróż to moje marzenie 😍
Ja też marzyłam bardzo długo i się spełniło:)